Embedded Files
Tijdens een reading kreeg ik een bijzondere metafoor door voor het verwerken van een belevenis: de manier waarop een koe haar voedsel herkauwt.
Een koe neemt haar voedsel tot zich, maar daarmee is het nog niet verwerkt. Het voedsel wordt opnieuw omhooggebracht, opnieuw gekauwd en verder afgebroken, zodat het lichaam de voedingsstoffen eruit kan halen en het uiteindelijk kan verteren.
En eigenlijk werkt het met onze ervaringen net zo.
Alles wat we meemaken, nemen we in ons op. Sommige gebeurtenissen zijn licht en gemakkelijk te verwerken. Andere ervaringen zijn groot, intens of pijnlijk. Als we zo'n gebeurtenis niet de tijd en ruimte geven om haar werkelijk te verwerken, kan ze als een onverteerde brok in ons systeem blijven zitten.
We kunnen er last van blijven houden. In onze gedachten, in onze emoties en ook in ons lichaam. Het kan voelen alsof iets blijft vastzitten, alsof onze energie niet meer vrij kan stromen.
Verwerken vraagt daarom om herkauwen.
1. Inname — iets overkomt je
De eerste stap is simpelweg: het gebeurt.
Je maakt iets mee. Iemand zegt iets tegen je. Je verliest iets. Je wordt geraakt, teleurgesteld, boos, verdrietig of juist ontzettend blij. Je neemt de gebeurtenis als het ware tot je. Het is binnengekomen in jouw systeem.
Op dat moment hoef je het nog niet te begrijpen. Je hoeft er nog geen betekenis aan te geven. Het is er gewoon.
2. Herkauwen — opnieuw beleven en doorvoelen
Daarna begint het echte verwerken.
Je brengt de gebeurtenis opnieuw naar boven. Je vertelt wat er is gebeurd. Je denkt erover na. Je praat erover met iemand die naar je kan luisteren. Misschien loop je ermee door de natuur en laat je de beelden opnieuw voor je verschijnen.
En vooral: je geeft ruimte aan wat je hebt gevoeld. Je wordt misschien opnieuw boos. Je huilt. Je voelt verdriet, machteloosheid, teleurstelling of angst. Misschien ontdek je gevoelens waarvan je tijdens de gebeurtenis zelf niet eens wist dat ze er waren.
Door erover te vertellen, gebeurt er iets bijzonders. Terwijl je praat, ordenen je gedachten zich vaak als vanzelf. Je hoort jezelf vertellen wat er is gebeurd en ontdekt daardoor wat het werkelijk met je heeft gedaan. Je haalt als het ware de gebeurtenis opnieuw omhoog, zodat je haar opnieuw kunt kauwen. Niet om erin te blijven hangen, maar om haar te verwerken.
Zoals een koe haar voedsel niet één keer kauwt en daarna klaar is, hebben ook wij soms meerdere rondes nodig voordat iets werkelijk verteerd is.
3. Verteren — ontdekken wat het je wil leren
Wanneer de eerste emoties hun ruimte hebben gekregen, ontstaat er iets nieuws. Er komt ruimte voor bewustwording. Je kunt opnieuw naar de gebeurtenis kijken en jezelf vragen:
Wat wil deze ervaring mij laten zien?
Wat raakt mij hier zo in?
Wat vertelt dit over mij?
Wat heb ik hierin te leren?
Welke patronen worden zichtbaar?
Wat dient mij nog en wat mag ik loslaten?
Welke keuze heb ik vanaf hier te maken?
Hier gaat het niet om de vraag waarom iets moest gebeuren of om jezelf de schuld te geven van wat je is overkomen. Het gaat om ontdekken wat je uit de ervaring kunt halen. Net zoals een koe uit haar voedsel de voedingsstoffen haalt die haar lichaam nodig heeft, kunnen wij uit onze ervaringen de inzichten halen die ons verder helpen.
Soms is dat een inzicht over een grens die je voortaan wilt bewaken. Soms ontdek je een patroon dat je niet langer wilt herhalen. Soms zie je ineens welke behoefte er onder je boosheid of verdriet lag. En soms ontdek je simpelweg iets nieuws over jezelf.
De ervaring wordt dan niet alleen iets wat je is overkomen, maar ook iets waaruit je kunt leren en groeien.
4. Integratie — het wordt onderdeel van jouw kennis
En uiteindelijk komt het moment waarop de ervaring niet langer als een brok in je systeem zit. Je kunt eraan terugdenken zonder opnieuw volledig overspoeld te worden door de emoties.
Je weet wat het met je heeft gedaan.
Je begrijpt beter wat je hebt gevoeld.
Je hebt gezien wat je ervan kunt leren.
Je weet misschien welke keuze je wilt maken of wat je vanaf nu anders wilt doen.
De ervaring heeft een plek gekregen. Ze is onderdeel geworden van jouw bibliotheek van kennis over jezelf.
Niet omdat je alles moet vergeten of omdat de gebeurtenis geen pijn meer mag doen, maar omdat je haar hebt kunnen verteren. Je hebt eruit gehaald wat jou voedt en de rest mag je loslaten.
Dat is integratie.
De gebeurtenis blijft onderdeel van jouw levensverhaal, maar ze bepaalt niet langer hoe je je voelt of hoe je beweegt. Je hebt haar verwerkt. Je hebt haar herkauwd. Je hebt de voedingsstoffen eruit gehaald. En uiteindelijk is wat eerst een zware, onverteerde brok was, veranderd in voeding voor jouw bewustzijn en groei.
Neem de tijd
Dit proces van herkauwen kost tijd. Neem die tijd. Laat je niet door anderen vertellen wat normaal is. De koe denkt niet na over dit proces, de koe weet, de koe doet omdat het belangrijk is.
En als je het even niet alleen kan, dan ben ik er voor je!
Page updated
Google Sites
Report abuse